PORADNIA PSYCHOLOGICZNO – PEDAGOGICZNA

„MENTOR” w Białymstoku

ul. Antoniukowska 11 tel. 797 568 166

  • obrazek

    Harmonogram egzaminów czerwiec 2018 r.

    więcej >>>
  • obrazek
  • obrazek
    Szanowni Państwo, dyrektorzy i nauczyciele
    szkół i placówek oświatowych

    oferujemy Państwu szkolenia wynikających ze zmian w oświacie.
    więcej
  • obrazek
    Trwa rekrutacja na semestr wiosenny roku akademickiego 2017/2018 – zgłoszenia przyjmujemy do 28 lutego 2017 r.
    Zapraszamy!
    Ściągnij AKTUALNY informator
  • obrazek

    STUDIA LICENCJACKIE I MAGISTERSKIE W BIAŁYMSTOKU

    Zgłoszenia przyjmujemy do 15 lutego 2018 r.
    oferta na rok akademicki 2017/2018 więcej >>>
  • obrazek

    STUDIA PODYPLOMOWE W BIAŁYMSTOKU

    Opłata rekrutacyjna – 100 zł
    Czesne zgodnie z ofertą

    Zgłoszenia przyjmujemy do 15 lutego 2018 r.
    oferta na rok akademicki 2017/2018
    więcej >>>
  • obrazek

    UWAGA !

    Chcesz uzupełnić kurs kwalifikacyjny do rangi studiów podyplomowych..?
    W roku szkolnym 2017/2018 dla wszystkich absolwentów kursów kwalifikacyjnych zostanie uruchomiona oferta tzw.: „TRZECIEGO SEMESTRU”
    TRYB INDYWIDUALNY TRWA JEDEN SEMESTR!!!
    więcej >>>
  • obrazek
  • obrazek
    INFORMACJA
    DOT. UPRAWNIEŃ DO NAUCZANIA JĘZYKÓW OBCYCH W PRZEDSZKOLACH I KLASACH I –III
    (dot. studiów w zakresie wczesnego nauczania języka obcego)
    ZMIANY W ROZPORZĄDZENIU W SPRAWIE SZCZEGÓŁOWYCH KWALIFIKACJI WYMAGANYCH OD NAUCZYCIELI
    więcej >>>
  • obrazek
  • obrazek
  • obrazek
  • obrazek

    Poradnia Psychologiczno-Pedagogiczna „Mentor”

    zaprasza rodziców do zapisów na NIEODPŁATNE zajęcia w ramach
    Wczesnego Wspomagania Rozwoju Dziecka.
    Wczesne wspomagane rozwoju to pobudzanie i stymulowanie ruchowego, poznawczego, emocjonalnego i społecznego rozwoju dziecka od chwili wykrycia u niego problemów rozwojowych do czasu podjęcia nauki w szkole     więcej >>>
  • obrazek
    Nawiązaliśmy współpracę z certyfikowanymi terapeutami Metody Indywidualnej Stymulacji Słuchu Johansena (IAS), która przeznaczona jest dla dzieci, młodzieży i dorosłych z trudnościami w słuchaniu, mówieniu i pisaniu
    więcej ...
  • obrazek

Prawidłowy rozwój dziecka.

    Wiedza na temat prawidłowego rozwoju dziecka jest szczególnie cennym narzędziem. Bądźmy pilnymi obserwatorami naszych dzieci – rodzice, przebywając z dzieckiem najdłużej w ciągu dnia, często jako pierwsi dostrzegają niepokojące objawy. Znajomość poszczególnych stadiów rozwoju wyznacza kierunek rehabilitacji - cel, do którego dążą rodzice pracując razem z terapeutami, jeśli u malucha pojawią się dysfunkcje. W artykule prezentuję charakterystyczne zachowania dziecka w poszczególnych fazach jego rozwoju. Każda z wymienionych reakcji jest nie tylko wyznacznikiem prawidłowości dla danego wieku, ale również (i przede wszystkim) kolejnym krokiem rozwojowym, który daje podstawę do pojawienia się wyższych funkcji w danym obszarze. Dlatego też warto obserwować zachowanie dziecka i stymulować je w celu stopniowego rozwoju, uwzględniając reakcje na poszczególnych etapach. Warto pamiętać, że rozwój dziecka przebiega najszybciej w pierwszych trzech latach życia, ze szczególnym uwzględnieniem pierwszych 12 miesięcy.

    Noworodek

 Przy leżeniu na wznak głowa dziecka układa się do boku bez preferencji żadnej ze stron, noworodek wymachuje nóżkami naprzemiennie. Przy próbie postawienia dziecka pojawia się prymitywna reakcja podparcia nóg: wyprost w biodrach i kolanach, przy zmiennym przenoszeniu ciężaru ciała w takiej pozycji – automatyczne ruchy kroczenia. Dłonie przeważnie są zamknięte, obserwowalny jest wyraźny odruch chwytny dłoni. Dziecko reaguje niechęcią na silne bodźce – ostre światło lub silne dźwięki, krzyczy, gdy jest niezadowolone. Pojawia się energiczne ssanie. Niemowlę uspokaja się, gdy jest brane na ręce.

   Koniec 1. miesiąca

 Dziecko, położone na brzuszku, utrzymuje głowę w górze przynajmniej przez 3 sekundy, natomiast ułożone na pleckach utrzymuje głowę w środkowej linii ciała przynajmniej przez 10 sekund. W tej samej pozycji, po pokazaniu czerwonej grzechotki, śledzi ją w obie strony na szerokość kąta 45 stopni. Dłonie są coraz częściej otwarte (faza przejściowa w rozwoju chwytania). Miesięczny maluch zaciska dłoń na podanym mu przedmiocie, jednak za chwilę włożony przedmiot wypuszcza. W wydawanych dźwiękach pojawiają się samogłoski pomiędzy a i e, często połączone z h (e, a, e h e , h e), na widok twarzy na chwilę nieruchomieje.

   Koniec 2. miesiąca

 Niemowlę unosi głowę pod kątem przynajmniej 45 stopni, utrzymuje ją w górze przynajmniej przez 10 sekund, w pozycji siedzącej utrzymuje głowę w pionie przynajmniej przez 5 sekund. Przy próbie postawienia zanika pojawiająca się wcześniej reakcja podparcia i chodu automatycznego. Dziecko podąża wzrokiem za czerwoną grzechotką w zakresie między jednym a drugim kącikiem oka, reaguje na dźwięk dzwonka przez zatrzymanie spojrzenia lub ruchów. W wydawanych przez dziecko dźwiękach pojawiają się głoski gardłowe e- c h e, e k – c h e, e- r r h e. Maluch zatrzymuje wzrok na poruszającej się twarzy i śledzi ją.

   Koniec 3. miesiąca

 Dziecko unosi główkę wysoko, utrzymuje ją przez ponad minutę, podpiera się na obydwu przedramionach, stawy biodrowe są przeważnie wyprostowane. W pozycji siedzącej utrzymuje główkę pionowo przez pół minuty, przy unoszeniu do pionu główka chwieje się, ale nie opada do tyłu. Uniesione pionowo – dotyka podłoża zgiętymi nogami, na widok interesującego przedmiotu żywo porusza rączkami. Pojawiają się pierwsze łańcuchy sylabowe, połączenia rrr, dziecko szuka wzrokiem źródła dźwięku, gdy dorosły mówi do niego, uśmiecha się i żywo się porusza.

   Koniec 4. miesiąca

 Pojawia się stabilne podparcie na przedramionach, przy zetknięciu z podłożem w pozycji pionowej powtarza się lekkie prostowanie kończyn w kolanach. Rączki są przeważnie półotwarte, dziecko bawi się nimi, wkłada zabawki do ust, obserwuje zabawkę trzymaną w swojej rączce, interesuje się zabawkami zawieszonymi nad nim, trąca je i dotyka.

   Koniec 5. miesiąca

 Dziecko przerywa podparcie na przedramionach w pozycji leżącej poprzez uniesienie ramion do góry, przy powtarzających się ruchach wyprostnych uniesionych nóg. Przewraca się z plecków na brzuszek, trzymane za rączki podciąga się do pozycji siedzącej. Trzymane w pozycji pionowej opiera się na czubkach palców, wyraźnie kieruje rękę do zabawki i jej dotyka, przygląda się przedmiotowi trzymanemu w rączce, śledzi wzrokiem osoby z otoczenia. Odwraca głowę szukając źródła dźwięku (np. szeleszczącego papieru). W wydawanych przez niemowlę dźwiękach pojawiają się ciągi sylabowe, odróżnia pieszczotliwy od surowego ton głosu, podobnie łagodny i zagniewany wyraz twarzy. Zaczepiane przez dorosłego głośno się śmieje.

   Koniec 6. miesiąca

 Dziecko podpiera się na wyprostowanych ramionach, na wpół lub całkiem otwartych dłoniach. Przewraca się z brzuszka na plecy. Kontroluje pozycje głowy przy przechylaniu tułowia w różne strony w pozycji siedzącej. Postawione w pozycji pionowej prostuje nóżki w kolanach i lekko w biodrach, przejmuje ciężar ciała na krótką chwilę, czasem stawia stopy na całej podeszwie. Chwyta celnie podaną zabawkę całą dłonią (całą powierzchnią dłoni przy udziale kciuka). Przekłada zabawkę z ręki do ręki, spogląda na przedmiot, który upadł. Gaworzy, szeregując różne wyraźne sylaby, włączając zmianę siły dźwięku i wysokości tonu. Je z łyżeczki, otwiera buzię na widok jedzenia. Inaczej zachowuje się w stosunku do osób znanych i nieznanych.

   Koniec 7. miesiąca

 Dziecko w pozycji leżącej jest w stanie podnieść jedno ramię ponad podłoże i utrzymać je przez krótką chwilę. Aktywnie przetacza się z plecków na brzuszek, w położeniu na pleckach bawi się swoimi stopami. Trzymane za tułów w pozycji pionowej „sprężynuje”, „tańczy” na twardym podłożu. Chwyta obiema rączkami jednocześnie po jednym klocku i świadomie mocno trzyma przez krótki czas. Stara się bliżej przyciągnąć przedmiot, który może dosięgnąć tylko poprzez zmianę jego położenia. Stuka zabawkami o podłoże, uważnie obserwuje czynności osób mu bliskich.

   Koniec 8. miesiąca

 Dziecko samo podciąga się do pozycji siedzącej, trzymając podane mu palce dorosłego, siedzi samodzielnie z podparciem z przodu przez krótką chwilę, stuka dwiema zabawkami o siebie, radośnie reaguje na zabawę w chowanego. Pojawia się szeptanie.

   Koniec 9. miesiąca

 Dziecko zaczyna pełzać, siedzi swobodnie przynajmniej przez około minutę. Trzymane za ręce stoi przez pół minuty przejmując w pełni ciężar ciała. Celowo upuszcza przedmiot, dostrzega klocek w pojemniku i sięga po niego. Wyraźnie podwaja sylaby, rozpoznaje obce osoby, potrafi pić z kubeczka, który trzyma.

   Koniec 10. miesiąca

 Z położenia na brzuchu podnosi się do siadu przez zgięcie w biodrach i obrót tułowia. Raczkuje w sposób nieskoordynowany, siada samodzielnie z położenia na plecach, przytrzymując się mebli, siedzi swobodnie z prostymi plecami i luźno wyprostowanymi nogami. Stoi samodzielnie przytrzymując się mebli, chwyta małe przedmioty przy udziale kciuka i wyprostowanego palca wskazującego, celowo wyrzuca zabawkę, palcem dotyka szczegółu przedmiotu. Prawidłowo naśladuje znane sylaby w dialogu.

   11.-12. miesiąc

 Dziecko raczkuje na rękach i kolanach z koordynacją skrzyżowaną, utrzymuje pełną równowagę w siadzie prostym. Podciąga się samodzielnie przy meblach do pozycji siedzącej, wykonuje ruchy kroczne w miejscu i w bok. Trzymane początkowo za obie ręce, później za jedną stawia kroki do przodu, następnie próbuje chodzić przy meblach. Chwyta małe przedmioty opuszkami zgiętego palca wskazującego i przeciwstawnego kciuka, przyciąga za sznurek pożądaną zabawkę. Wrzuca krążki do małego pudełka, opróżnia i napełnia przedmioty. Wymawia pierwsze sensowne sylaby (mama, baba), zachęcone gestami lub słowem podaje osobie bliskiej przedmiot.

   13.-15. miesiąc

 Stoi samo przez dłuższy czas, wstaje samo bez trzymania się podpory. Chodzi, buduje wieżę z dwóch klocków. Używa około 5 słów, naśladuje dźwięki (umie powiedzieć, jakie odgłosy wydają niektóre zwierzęta), ciągnie za sobą zabawki na sznurku. Rozumie i słucha zakazu „nie wolno”, samo pije z kubeczka.

   16.-18. miesiąc

 Dziecko potrafi schylić się, aby podnieść przedmiot. Staje na palcach trzymając się mebli, biega, wdrapuje się na niskie przedmioty. Ustawia wieżę z 3 klocków, bawi się układanką złożoną z krążków poprzez nakładanie ich na kijek. Używa około 10 słów, bazgrze samorzutnie po papierze, je samodzielnie łyżeczką (rozlewając).

   19.-21. miesiąc

 Dziecko chodzi po schodach trzymając się poręczy jedną ręką. Buduje zdania złożone z 2-3 słów, bawi się autem imitując jego odgłosy, bawiąc się pieskiem naśladuje szczekanie (hau-hau). Samo prosi o posadzenie na nocnik. Potrafi włożyć skarpetkę lub bucik.

   22.-24. miesiąc

 Dziecko potrafi kopać piłkę nie przewracając się. Chodzi po schodach bez trzymania się poręczy, chodzi na palcach. Trzyma ołówek lub kredkę w palcach (nie w garści). Zaczyna odmieniać według przypadków i czasów. Prowadzi zabawy naśladowcze (wozi misia, układa lalę do snu), bawi się wśród dzieci, jednak bardziej obok nich niż z nimi (nie współdziała z innymi dziećmi). Nie moczy się podczas snu.

   25.-30. miesiąc

 Chodzi po schodach stawiając nóżki na przemian (bez trzymania się poręczy). Potrafi nawlec na sznurek duże korale, rozpina i zapina guziki. Potrafi powiedzieć krótki wierszyk, nazywa osoby i przedmioty przedstawione na obrazku. Je łyżką nie oblewając się.

   31.-36. miesiąc

 Potrafi stanąć na jednej nodze, przeskakuje przez sznurek umieszczony na wysokości 5 cm od podłogi. Lepi z plasteliny np. węża, kulkę, bochenek chleba. Nazywa czynności i relacje przedstawione na obrazku, bawi się w lekarza, w mamę (zabawy w role), zaczyna wchodzić w interakcje z innymi dziećmi podczas zabawy.

 Należy pamiętać, iż rozwój każdego dziecka przebiega bardzo indywidualnie i jest zróżnicowany, dlatego nie powinno się porównywać własnych pociech z innymi, a podane kryteria traktować orientacyjnie. Należy natomiast zwrócić uwagę na kolejność oraz jakość rozwoju poszczególnych funkcji. Rozwój dziecka powinien przebiegać harmonijnie i stopniowo, bez pomijania kolejnych faz. Oprócz pojawienia się danej umiejętności w odpowiednim porządku, ważny jest także sposób, w jaki jest ona przejawiana. Przykładowo, jeśli przyglądamy się dwójce dzieci w wieku dwóch miesięcy, które umieją unosić głowę i utrzymać ją przez 10 sekund, musimy brać pod uwagę cały układ posturalny, tzn. ułożenie głowy, tułowia, kończyn, a nie tylko fakt ze dana czynność pojawiła się o czasie. Są sytuacje, w których dana czynność pojawia się, jednak sposób jej wykonania tzn. jakość wskazuje na nieprawidłową pracę układu nerwowego, a co za tym idzie – mięśni i poszczególnych części ciała. Oczywiście rodzic nie zawsze jest w stanie ocenić czy dana czynność jest jakościowo prawidłowa, choć to rodzice generalnie są najlepszymi obserwatorami. Dlatego też warto wszelkie wątpliwości wyjaśniać u specjalisty – lekarza pediatry, neurologa lub rehabilitanta.